Zatrudnianie osób z zaburzeniami psychicznymi
Obecnie coraz częściej podkreśla się możliwość, a nawet konieczność podejmowania pracy na otwartym rynku. Często zdarza się, iż osoby z zaburzeniami psychicznymi bardzo dobrze funkcjonują w nowych warunkach, szybko się do nich adaptują.
Pierwszym i koniecznym warunkiem wyzdrowienia jest oczywiście podjęcie leczenia farmakologicznego, ale nikt już nie ma wątpliwości, że najlepszą drogą do wyzdrowienia jest powrót do normalnego życia społecznego
i zawodowego.
Pracodawca zatrudniając osobę z chorą psychicznie musi odpowiednio przygotować miejsce pracy. Ważne jest wyraźne wyznaczenie obowiązków, które powinny być dostosowane do możliwości pracownika. Dzięki temu osoba zatrudniona będzie mieć poczucie podmiotowości. Pracodawca powinien wyznaczyć osobę, która w razie konieczności będzie jej służyła pomocą. Może również zorganizować zajęcia integracyjne, które pomogą
w rozluźnieniu atmosfery. Pomocne w codziennych relacjach pracowniczych mogą okazać się warsztaty i szkolenia
z zakresu komunikacji, czy walki ze stresem.
Pracodawca zatrudniając osobę z zaburzeniami psychicznymi może liczyć na następujące korzyści :
1. Dofinansowanie wynagrodzeń. Kwota miesięcznego dofinansowania uzależniona jest od:
· wymiaru czasu pracy pracownika chorego psychicznie,
· stopnia niepełnosprawności zatrudnionego,
· szczególnych schorzeń zatrudnionego,
· typu pracodawcy, który zatrudnia niepełnosprawnego,
· wysokości minimalnego wynagrodzenia w danym roku.
- Dofinansowanie składek na ubezpieczenia emerytalne.
- Zwrot kosztów szkolenia osób chorujących nawet do 80%.
- Zmniejszenie wpłat na PFRON.
- Wizerunek firmy wrażliwej społecznie.
- Zyskanie lojalnego i zaangażowanego pracownika.
Podmiotem, który może się ubiegać o dofinansowanie do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników z zaburzeniami psychicznymi może być:
- pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej;
- pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy
i osiągający wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych
w wysokości co najmniej 6%; - pracodawca zatrudniający w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy do 25 pracowników.
Osoby z zaburzeniami psychicznymi pracują 8 godzin dziennie i 40 godzin tygodniowo (Od 1 stycznia 2012 roku weszła w życie nowelizacja ustawy o rehabilitacji z 29 października 2010 (Dz.U. 2010 nr 226 poz. 1475). Zmienia ona czas pracy niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności i zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy). Wyjątkiem jest jeśli, ze względu na swój stan zdrowia, osoba niepełnosprawna nie będzie mogła pracować 8 godzin dziennie, wówczas musi dostarczyć pracodawcy zaświadczenie, że lekarz nie wyraża zgody na dłuższy czas pracy, będzie on skrócony do 7 godzin; ; osoby te mają prawo do dodatkowej przerwy w ciągu dnia (15 minut), do dodatkowego urlopu wypoczynkowego (10 dni, po przepracowaniu jednego roku) oraz zwolnienia na udział
w turnusie rehabilitacyjnym lub na wykonanie innych czynności związanych z rehabilitacją i leczeniem, jeśli nie mogą być wykonane poza godzinami pracy. Pracodawca nie może tej grupy osób zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej (chyba że pracują przy pilnowaniu obiektów lub jeśli lekarz wyrazi zgodę).
Podstawa prawna
- Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. NR 111 poz. 535 z późn. zm.),
- Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 106 poz.668 z późn. zm.)
| 
